Trzy uderzenia o trzeciej w nocy

Scenes 23 frames

The story as narrated

Zegar na ścianie wybija dokładnie trzecią w nocy. Powietrze w pokoju wydaje się ciężkie, a cisza staje się tak głęboka, że aż bolesna dla uszu. Mateusz leży w łóżku z szeroko otwartymi oczami, wpatrując się w mrok. Czeka na to, co nieuchronne. To dzieje się każdej nocy, od ponad dwóch tygodni, zawsze o tej samej porze. Dokładnie o 3:00. Nagle absolutną ciszę rozdziera dźwięk. Raz. Dwa. Trzy. Trzy powolne, niezwykle ciężkie uderzenia w drzwi wejściowe do mieszkania. Brzmią tak, jakby uderzała w nie ogromna pięść. Chłopak czuje, jak paraliżujący strach odbiera mu zmysły, ale nie może już tego znieść. Zrzuca z siebie kołdrę, wstaje i na miękkich nogach podchodzi do przedpokoju. Serce wali mu w klatce piersiowej. Drżącą ręką powoli sięga w stronę klamki. W ostatniej chwili się jednak powstrzymuje. Zbliża oko do zimnego metalu i zagląda przez wizjer. Korytarz jest całkowicie pusty i upiornie cichy. Stara jarzeniówka mruga słabym, pomarańczowym światłem. Nie ma tam żywej duszy. Nikogo, kto mógłby przed chwilą tak mocno pukać w drewno. Mateusz wypuszcza powietrze z płuc. Odwraca się od drzwi z ogromną ulgą, wmawiając sobie, że to tylko przemęczony umysł płata mu okrutne figle. Robi krok w stronę sypialni, gdy nagle pukanie rozlega się ponownie. Tym razem nie zza drzwi wejściowych. Dźwięk dobiega z wnętrza jego własnej szafy. Chłopak zamiera. Czuje lodowaty powiew na karku, a cichy głos szepcze mu prosto do ucha: Tym razem zapomniałeś zamknąć się od środka. Jeśli chcesz więcej takich mrocznych historii, koniecznie zostaw suba.

Recipe